تازا ترين
  • *وزير اعظم جي درخواست تي وفاق جي نمائندگي جو فيصلو ڪيو: فروغ نسيم *جسٽس فائز عيسيٰ ريفرنس ڪيس ۾ وفاق جي نمائندگي ڪندس: فروغ نسيم *بطور وزير قانون مون عهدي تان استعيفيٰ ڏني آهي: فروغ نسيم *منهنجي دل ۾ عدليا جي لاءِ عزت ۽ قانون جي پاسداري آهي: فروغ نسيم*
  • *ڀرياسٽي ۽ ڀرپاسي ۾ رولو ڪتن 8 ڄڻن کي ڏاڙهي وڌو *ٽن عورتن سميت 8 زخمين کي اسپتال منتقل ڪيو ويو*
  • *دادو ۾ نوجوان ناري جي ڪورونا ٽيسٽ رپورٽ پازيٽو اچي وئي *ڊاڪٽر رشيد قريشي جي پنجن گهرڀاتين سميت 16 ڄڻن جي رپورٽ نيگيٽو اچي وئي *
  • * وڏي وزير سيد مراد علي شاهه سان ورلڊ هيلٿ آرگنائيزيشن جي ڪنٽري ڊائريڪٽر جي ملاقات *ملاقات دوران صحت واري وزير عذرا پيچوهو، پرنسپال سيڪريٽري ۽ ٻيا به شريڪ *اسان وٽ ڪورونا جي حوالي سان روزانو 6600 ٽيسٽ ڪرڻ جي گنجائش آهي: وڏو وزير *شهري ٽيسٽ ڪرائڻ ۾ ايترو سهڪار نه ڪري رهيا آهن، جيترو ڪرڻ گهرجي: مراد علي شاهه *
  • ڪوٽڙي ۾ وڌيڪ هڪ ڄڻي کي ڪورونا جي تصديق، متاثرن جو انگ 24 ٿي ويو *22مان هڪ ڄڻي جي ڪورونا ٽيسٽ رپورٽ پازيٽو اچي وئي * ڪورونا متاثر کي گهر ۾ ئي آئيسولٽ ڪيو ويندو: ڊي ايڇ او *
  • *قاضي احمد ۾ ڌارين کي جعلي ڊوميسائيل جاري ڪرڻ خلاف احتجاجي ريلي ڪڍي وئي *مختلف سياسي سماجي قومپرست تنظيمن جي اڳواڻن ۽ شهرين پاران ريلي ڪڍي وئي *
  • *سنجهورو: ڪشمير بارڊر تي دل جي دوري سبب فوت ٿيل فوجي جوان جو مڙهه ڳوٺ پهچايو ويو *فوجي جوان ڪاشف جٽ جو مڙھ مظفر آباد کان سندس اباڻي ڳوٺ 23 چڪ پهچايو ويو *
  • *سانگهڙ ۾ ڪورونا متاثر فوڪل پرسن جي ٻيهر ٽيسٽ رپورٽ پازيٽو اچي وئي *ڪورونا متاثر ڊاڪٽر شبير چنا جي ٻيهر ٽيسٽ رپورٽ پازيٽو اچي وئي *
  • *ڪنڊيارو شهر جي محبت ديرو ناڪي وٽ پئٽرول ڀرائڻ دوران چنگچي کي باهه لڳي وئي *مالڪ ٽپو ڏئي پاڻ کي بچايو، شهرين پهچي باهه وسائي ورتي، چنگچي سڙي وئي*
  • *ڊکڻ ويجهو پوليس جي ٽن مقتولن جا جوابدار گرفتار ڪرڻ لاءِ ڳوٺن تي چڙهائي، 2 گهر ۽ اوطاق ڊاهي پٽ*
  • *عمرڪوٽ: مسمات بشرا خاصخيلي کي تذليل ۽ تشدد جو نشانو بڻائڻ وارو معاملو *عمرڪوٽ: پوليس گذريل ڏينهن 3 جوابدارن کي گرفتار ڪرڻ کانپوءِ اڄ ميڊيڪل لاءِ اسپتال آندو *جوابدارن عرس کاڙت، قيوم کاڙت ۽ ربنواز کوسي جو ڊي اين اي ڪرايو ويو: پوليس *عورت ٿاڻي تي پهچي جوابدارن تي تشدد ۽ زيادتي ڪرڻ جو الزام هنيو هو: پوليس *
  • * اسلام آباد: احتساب عدالت ۾ راجا پرويز اشرف جي نيب ريفرنس ۾ بريت واري درخواست *رينٽل پاور ڪرپشن ڪيس جي فيصلي جي لاءِ 25 جون جي تاريخ مقرر *
  • *لاڙڪاڻي جي چانڊڪا اسپتال جي آءِ سي يو وارڊ ۾ داخل 70 ورهين جو مريض فوت *لاڙڪاڻو : گذريل ٽن ڏينهن کان سيد گلزار شاھ آءِ سي يو وارڊ ۾ وينٽيليٽر تي هو*
  • *سکر: سنڌ بار ڪائونسل جي سڏ تي هاءِ ڪورٽ، سيشن ڪورٽ ۽ ماتحت عدالتن ۾ عدالتي ڪارروائين جو بائيڪاٽ *ميرپور ماٿيلو ۾ وڪيل گل فيروز ڪلوڙ کي گرفتار ڪرڻ خلاف وڪيل برادري طرفان مظاهرا *
  • *ڪراچي جهاز سانحو: سڙي زخمي ٿيل نينگري سول اسپتال ۾ زخمن جا تاب نه سهندي فوت، 84 لاش سڃاڻپ بعد وارثن حوالي*

ڪڙو سچ …………سچي ڪهاڻي

هر غريب ڇوڪري جي ننڍپڻ ۾ اها خواهش هوندي آهي ته هو اسڪول وڃي ۽ ڪجهه سکي. پر اسان مان گهڻيون ايتريون خوش قسمت نه هونديون آهن. منهنجي ڀاءُ جي پيدا ٿيڻ وارو ڏينهن منهنجي لاءِ اها بدقسمتي لکرائي آيو جو ان کانپوءِ مون کي اسڪول وڃڻ جي اجازت نه ملي. گهريلو زميواريون وڌي وڃڻ جي ڪري بابا چيو ته هاڻي گهر ۾ ويهه ۽ گهر جو ڪم ڪار سک.
ان رات جڏهن سڄو گهر ڀاءُ جي ڄمڻ جي خوشي ملهائي رهيو هو، آئون پنهنجي چاچي جي گهران ماني کڻڻ لاءِ ويس. مون کي خبر نه هئي ته اتي ڪو ڇوڪرو ويٺو هو. خالي گهر ۾ هن منهنجي مجبوري جو فائدو ورتو. هن سمجهه ۾ نه ايندڙ حرڪتون ڪرڻ شروع ڪيون ۽ ان کان اڳ جو آئون ڪجهه سمجهي سگهان هن ڪپڙو منهنجي وات ۾ وجهي منهنجو وات بند ڪري ڇڏيو. هن مون سان زيادتي ڪئي.
گهر ايندي منهنجي حالت خراب هئي. آئون هلي به ڪونه پئي سگهيس ۽ مٿي ۾ ڌماڪا پئي ٿيا.
اهڙا ڪيترائي واقعا ڳوٺ ۾ ٿي چڪا هئا. ڇوڪرين سان زيادتي ڪري، انهن جو قتل ڪري پوري ڇڏيندا هئا ۽ ڪنهن کي لاش به هٿ ڪونه ايندو هو. عورت سان جيڪڏهن ڪا زيادتي ٿي وڃي ته ان ۾ به عورت کي قصوروار سمجهو ويندو هو. سڀني ميڙون منٿون ڪيون ته هن کان غلطي ٿي وئي هن کي معاف ڪيو وڃي. هن کي ڪا به سزا نه ملي جيتوڻيڪ هو منهنجي زندگي برباد ڪري چڪو هو. ماڻهن شايد اهو وساري چڏيو ته هن ڇا ڪيو پر آئون اڄ تائين نه وساري سگهي آهيان.
هن جي شادي ٿي وئي ۽ هو خوش باش زندگي گذاري رهيو آهي. آئون پنهنجي قسمت کي ڏوهه ڏيندي ٿي رهان.
آئون فقط 10 سالن جي هئيس، جڏهن مون گهر کان ٻاهر ڪم ڪرڻ شروع ڪيو. آئون ڏاڍي ڊنل هئيس. پر پوءِ جلد ئي مون پاڻ کي خوش نصيب سمجهڻ شروع ڪيو. انهن گهرن ۾ آئون ٻارن جي سار سنڀال ڪندي هئيس، انهن کي تيار ڪري کارائيندي هئيس ۽ انهن سان کيڏندي ڪُڏندي هئيس. مون کي انهن ٻارن سان ڏاڍو مزو ايندو هو ۽ آئون پاڻ به انهن سان گڏ ٻار ٿي ويندي هئيس. جلدي ئي مون ڪم ڪار سکي ورتو ۽ پاڻ کي پنهنجي گهر ۽ ڳوٺ کان وڌيڪ اتي محفوظ ۽ خوش پئي محسوس ڪيو. اسان جو ڳوٺ نشائي، بي حيا ۽ بي غيرت مردن سان ڀريو پيو هو. جيئن منهنجو پيءِ هو.ان عرصي ۾ اسان ڪراچي ۾ هڪ ڪمري واري گهر ۾ رهندا هئاسين جنهن جي ڇت به ڪونه هئي. آئون جڏهن به موڪل تي گهر ويندي هئيس ته بابا ۽ امان جي وچ ۾ پئي تڪرا هلندي هئي، جيڪا ڪڏهن ڪڏهن ته سڀ حدون اورانگهي ويندي هئي. جيسيتائين آئون ننڍي هئيس، منهنجو پيءُ امان کي ننڍي ننڍي ڳالهه تي ماريندو هو. امان تمام گهڻي تعبيدار هئي، هن ڪڏهن به بابا کي انڪار نه ڪيو. هو صبح جو سوير گهران ڪم سانگي نڪرندي هئي ۽ اڌ رات جو موٽندي هئي. جيتوڻيڪ سخت ٿڪل هوندي هئي پر هو بابا کي خوش ڪرڻ لاءِ سڀ ڪجهه ڪندي هئي. اهو پچائيندي هئي جيڪو بابا کي پسند هوندو هو. اسان جي ڳوٺ ۾ سڀ مرد پنهنجن زالن کي ماريندا آهن ۽ عورتون مار کائينديون رهنديون آهن. شايد اهو خوف هو يا پوءِ حد کان وڌيڪ مايوسي، اها ڳالهه آئون ڪڏهن به سمجهي نه سگهيس.
اها ڳالهه پڙهندي شايد اوهان کي بيحد تڪليف ٿئي پر اهو سچ هو ته آئون جيئن وڏي پئي ٿيس ته هاڻي مون کي جسماني زيادتي جو خوف بلڪل ختم ٿي چڪو هو. بابا بلڪل تبديل ٿي ويو هو. هن سگريٽ ۽ شراب پيئڻ شروع ڪري ڇڏيو هو. ٿي سگهي ٿو ته منهنجي ڪمائي مان ٻيو نشو به وٺندو هجي. هو ڪمري ۾ منهنجي پاسي ۾ سمهندو هو. آڌي رات جو مون کي غير مناسب طريقي سان ڇُهڻ شروع ڪيائين ۽ منهنجا ڪپرا لاهي ڇڏيائين. آئون جيئن ته ڊنل هئيس، مون ائين محسوس ڪرايو ته آئون نند ۾ آهيان ۽ پاسو ورائي سمهي پيس. پهريون ڀيرو بابا پاران زيادتي ڪرڻ کانپوءِ آئون پنهنجي گهر ۾ هر رات خوف ۾گذاريندي هئيس. آئون رڳو اهو خواب ڏسندي هئيس ته بابا مون سان زيادتي پيو ڪري. آئون بيحد ڊڄي وئي هئيس. مون ٻڌو هو ته جيڪڏهن اوهان پنهنجو خواب ڪنهن کي ٻڌائيندا نه ته پوءِ اهو وري نه ايندو. انڪري مون ڪڏهن ڪنهن کي به ڪونه ٻڌايو ته مون سان ڇا ٿي رهيو آهي.
جيڪڏهن انهن ڳالهين کان ڪير واقف هو ته اها رڳو منهنجي مالڪياڻي هئي. هو سڀ ڪجهه سمجهي وئي هئي ته منهنجي گهر ۾ مون سان ڇا ٿي رهيو آهي ۽ مون کي احساس هو ته آئون مٿس ڀروسو ڪري سگهان ٿي.
ڪجهه عرصي کانپوءِ مون کي لڳو ته آئون ماءُ بڻجڻ واري آهيان. هن مون کي ڊاڪٽر کي ڏيکاريو ۽ چيو ته پريشان نه ٿي آئون سڀ سنڀالي وٺنديس. پر خدا جو شڪر جو ائين ڪونه هو. اسان جي سماج ۾ عورت جي عزت صفا نازڪ آهي. مون کيس درخواست ڪئي ته“ مهرباني ڪري مون کي گهر موڪل تي نه ڇڏيو، آئون پاڻ کي هتي وڌيڪ محفوظ محسوس ڪريان ٿي. هن بغير ڪنهن وضاحت جي منهنجي ڳالهه مڃيندي مون کي پنهنجي گهر ۾ هڪ ڌيءُ وانگر جڳهه ڏني، جيڪا مون کي پنهنجي گهر ۾ به نه ملي سگهي.
آئون هاڻي هتي خوش آهيان. امان ايندي آهي ملي ويندي آهي ۽ خرچو به کڻي ويندي آهي. ان کان وڌيڪ نه انهن کي منهنجي ضرورت آهي ۽ نه ئي وري مون کي هاڻي گهرج آهي. عائشا – سکر

This entry was posted in Soormi. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *